نویسنده و کارگردان: زاویه گنس. موسیقی: ژان پی یر تایب. مدیر فیلمبرداری: لوران باره. تدوین: کارلو ریتزو. طراح ‏صحنه: ژرمن استرلیسکی. بازیگران:‏‎ ‎کارینا تستا[یاسمین]، آئورلین ویک[الکس]، پاتریک لیگاردس[کارل]، دیوید ‏ساراسینو[تام]، مود فورژه[اوا]، ساموئل لو بین[گوتز]، شمس دمانی[فرید]، آملی دور[کلودیا]، استل له فبره[گیلبرتا]، ‏عادل بن شریف[سامی]، ژوئل له فرانسوا[هانس]، ژان پی یر ژوریس[فون گایسلر]. 108 دقیقه. محصول 2007 ‏فرانسه، سوئیس. نام دیگر: ‏Frontières، ‏Frontier(s)‎‏. ‏
در اوج درگیری ها و شورشی خیابانی به هنگام انتخابات ریاست جمهوری فرانسه و حضور نماینده ای به شدت دست ‏راستی در میان نامزدها، گروهی از جوانان پس از سرقتی مسلحانه تصمیم به خروج از شهر و عبور از مرز می گیرند. ‏زخمی شدن یکی از جوان ها، باعث می شود تا خواهر او یاسمین به همراه بقیه وی را به بیمارستان برساند. جوان ‏زخمی در بیمارستان می میرد و یاسمین و دیگران می گریزند. دو نفر از اعضای گروهی به همراه پول های سرقت شده ‏قبل از آنان از شهر خارج شده و به سوی مرز می رانند. پس از مدتی، به مهمانخانه ای مرزی رسیده و تصمیم به ‏اطراق می گیرند تا یاسمین و دیگران نیز به آنها بپیوندند. اداره مهمانخانه به عهده دو زن زیبا به نام های گیلبرتا و ‏کلودیا است. زن ها به سرعت خود را به آغوش دو جوان می اندازند و در اوج این کار برادر آنها به همراه مردی دیگر ‏از راه می رسند. ظاهراً هدف آنها گرفتن کیف پر از پول های سرقتی است، اما به زودی مشخص می شود که قصد جان ‏آنها را نیز دارند. دو جوان به دام آنها می افتند و ساعتی بعد یاسمین و دوستش نیز به مهمانخانه می رسند. گیلبرتا و ‏کلودیا آنها را به ساختمانی دیگر در جنب یک خوکدانی هدایت می کنند و به زودی مشخص می شود که آنها نیز پای به ‏تله نهاده اند. خانه به مردی نازیست به نام فون گایسلر تعلق دارد که همه اعضای خانواده اش همچون خود وی ‏خونخوارانی بی ترحم اند و برای یاسمین نیز نقشه های شومی در سر پرورده اند...‏

چرا باید دید؟
موج تولید فیلم های خون ریز و هراس آور این سوی اقیانوس و حتی سینمای فرانسه را که زمانی به شاعرانگی مشهور ‏بود، اسیر خود کرده است. کسانی هم که از خود اندک استعدادی در آدم کشی روی پرده به نمایش می گذارند، به سرعت ‏به آن سوی آب ها پست می شوند. نوظهورترین شان جناب زاویه گنس است که چند هفته قبل دومین فیلم او را به نام آدم ‏کش مزدور در همین صفحه معرفی کردیم. آدم کش مزدور با فاصله زمانی بسیار اندکی با فیلم اول گنس در آمریکا ‏پخش شد، فیلمی که سبب کشف این استعداد تازه توسط لوک بسون و بعد کاشفان نه چندان فروتن استعدادها در هالیوود ‏شد. گنس فیلم اول خود را با 3 میلیون دلار ساخته و تا جایی که ممکن بوده از هر دلار فیلم برای روان کردن خون در ‏جای جای آن به شکلی دست و دل بازانه استفاده کرده است. تماشاگر فیلم های ترسناک پر از خون و خون ریزی که ‏مجموعه فیلم های اره و یا هتل/‏‎ Hostel‎‏ را دیده و پسندیده باشد، یقیناً با فیلم تنش زیاد[الکساندر آجا، 2003] آشناست. ‏یکی از اولین فیلم های فوق خشونت بار غیر آمریکایی که نمایش آن با محدودیت هایی در برخی کشورها همراه بود و ‏راه آجا را برای رفتن به هالیوود و ساختن تپه ها چشم دارند باز کرد[ نمونه معقول این فیلم ها در سینمای فرانسه فیلم ‏دیگران/‏‎ Ils‎‏ است].‏
مرز(ها] به تاسی از آن فیلم سرشار از آدرنالین، لبریز از خون، روش های مشمئز کننده و دل غشه آور قصابی آدم ‏هاست. به قول ظرفای عهد قدیم جواب فرانسوی ها به مجموعه اره و جیغ و الی آخر...‏
اما ارزیابی من این است: فیلمی که مانند تولیدات پورنوگرافیک باید تماشاگر را به اوج برساند. البته نوع تماشاگر چنین ‏محصولی باید فاقد برخی خصایل انسانی و واجد رذایل حیوانی باشد که به یمن بعضی آموزه های دوران پست مدرنیسم ‏نوجوان ها صاحب چنین مشخصاتی هستند. مرز(ها) هر چند قصه اش را به درستی و حتی یافتن منطق و مابه ازای ‏بیرونی و تاریخی روایت می کند[مانند حضور نامزدی دست راستی در انتخابات، خانواده نژاد پرست که به دنبال ‏وارثی شایسته هستند- بهترین بازی فیلم نیز به بازیگر نقش نازی پیر تعلق دارد که اهریمن مجسم است- و یاسمین را ‏برای به دنیا آوردن فرزندی از پسر بزرگ خانواده می خواهند]، اما نمایش این همه کشت و کشتار، سبعیت و فلاکت با ‏هر هدفی که انجام گرفته باشد، جز سردرد و تهوع و بیزاری از نوع بشر چیزی دیگری برای تماشاگر عادی[منظور از ‏نظر روانی است] به دنبال ندارد. نسل پیشین مشاجره هاوارد هاوکز و سام پکین پا را بر سر آدم کشی در برابر دوربین ‏به یاد دارد، کجاس هاوکز تا گنس و همپالکی هایش را ببیند که روی شاعر خشونت را سفید کرده اند!‏
ژانر: ترسناک، مهیج. ‏

 لینکهای دانلود (نسخه اورجینال)